Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
senin adını
unuttum soyadını
okumuyorum artık
hiçbir yazını ........ :)) Okumuyorum diyorum ama tek gözümü kapatıp diğer gözümle yine okuyorum :)))
Sevgiler ablacığım..çok güzel neşeli cıvıl cıvıl bir şiir.
Merhaba,tebrik eder,başarılar dilerim.Saygılar.....
Profesör Dr İbrahim Necati Günay
( www.ultrailan.com )
Bu şiir ile ilgili 12 tane yorum bulunmakta