Baharın adına özlem demiştik,
Sevgilerin çiçeklerle dal, dal yeşerdiği,
Sevdaların türkülere sığmadığı gündü,
Mor rengin tutkusuydu bahar...
Zambakların kokusuyla rengini verdiği sessiz akşamlar,
Hep derinden götürürdü hatıralara,
Yine sonsuz gizemiyle doğan Güneşin ardından,
Yaşadıklarımdan öğrendiğim bir şey var:
Yaşadın mı, yoğunluğuna yaşayacaksın bir şeyi
Sevgilin bitkin kalmalı öpülmekten
Sen bitkin düşmelisin koklamaktan bir çiçeği
İnsan saatlerce bakabilir gökyüzüne
Devamını Oku
Yaşadın mı, yoğunluğuna yaşayacaksın bir şeyi
Sevgilin bitkin kalmalı öpülmekten
Sen bitkin düşmelisin koklamaktan bir çiçeği
İnsan saatlerce bakabilir gökyüzüne




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta