Baharın adına özlem demiştik,
Sevgilerin çiçeklerle dal, dal yeşerdiği,
Sevdaların türkülere sığmadığı gündü,
Mor rengin tutkusuydu bahar...
Zambakların kokusuyla rengini verdiği sessiz akşamlar,
Hep derinden götürürdü hatıralara,
Yine sonsuz gizemiyle doğan Güneşin ardından,
Dinle sevdiğim, bu ayrılık saatidir.
Dünya var olalı beri çirkin ve soğuk,
Erken içeceğimiz bir ilaç gibi.
Tadı dudaklarımızda acımsı, buruk.
Bu saatte gözyaşları, yeminler,
Boş bir tesellidir inandığımız.
Devamını Oku
Dünya var olalı beri çirkin ve soğuk,
Erken içeceğimiz bir ilaç gibi.
Tadı dudaklarımızda acımsı, buruk.
Bu saatte gözyaşları, yeminler,
Boş bir tesellidir inandığımız.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta