Leylaklar Şiiri - Dağlar Özügüç

Şair dediğin,
Kaleminden önce
Yüreğini eline alır
Onun istediklerini yazar
Sonra da kötüleri karşısına alır
Gözünü kırpmadan
Dert sarmalına dalar
Her yanımızda açık yaralar
Öyle ki boşluğundan yıldızlar kayar
Söylemeyi unuttum
Benim yaram senin yürek yanığına
Çok daha ağır basar
Geceye aşk şarkıları fısıldayan
Zarafet ehli Leylaklar
Bülbülün güle olan vefasını
Yalnızca hasret sandılar