Leylaklar Şiiri - Osman Akçay

Mor salkımlar boynunu, büktü yine baharda
İşi olmaz onların, katiyen iftiharda
Ah leylaklar leylaklar, nice sevda dokurlar

Güzelliği hatıra, elbet uzak yollardan
Hüzün sızar kalbime, kırılgan o kollardan
Ah leylaklar leylaklar, aşk türküsü okurlar

Mevsim dönerken yine, lila tonları sarar
Gönlümdeki yârimi, mosmor çiçekler arar
Ah leylaklar leylaklar, ne kadar da vakurlar

Zaman akıp giderken, kokusu baki kalır
Yayılıp her bir yana, ruhları esir alır
Ah leylaklar leylaklar, eflatuni parkurlar

Morun en derin tonu, sarsın bütün cihanı
Bırak neşeyle dolsun, zamanın son limanı
Ah leylaklar leylaklar, gülsün gamze çukurlar

Seğmenoğlu dinlerken, bu narin sükûneti
Doğa sunar bizlere, en güzel merhameti
Ah leylaklar leylaklar, bahar kokan son kurlar

Dr. Osman Akçay (Seğmenoğlu)