'Zaman, geçmiş ya da gelecek zamandır. Çöl... Sapsarı kumlar güneşin yakıcı ışıkları altında parıl parıl... Göz alır ha bire. Gökyüzü renksizdir. Yeşilin bütün tonları hafızalardan silinmiştir. Boğucu bir yel eser uzaktan uzağa... Kuzgun sesleri.. Çöl, Fuzûlî olmuştur; sessiz bir gazel okumakta.
Taa ufukta nokta gibi bir karartı vardır. Habire samyeli eser
dörtbir yandan. Burada yön de yoktur tıpkı yeşil gibi...'
modern çağın kadını mı ördü bu ağı aşkın adına
-ki iliklerde mızrak mızrak ışıkların çelengi-dir
gökyüzünde gömülü ölünün ayak ucundaki yıldızar
Şenlik dağıldı bir acı yel kaldı bahçede yalnız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Devamını Oku
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta