Ah ipektendir onun saçları
Kudrettendir o hilâl kaşları
Yakuttandır başındaki tacı
Odur benim derdimin ilâcı
O Leylâ’nın saçları gür mü gürdür
Baharda sular akar güldür güldür
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Leyla uzattikca saclarini, mecnunun boynuna dolandi gunahlari. Sirat koprusunde tuttular beni, kanya kuyusuna attilar seni... dedirttiniz bana dost..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta