L eyla’nın gözlerinde Mecnun oldu yaşamak.
E ski bir kitabeden çöl düştü aynalara.
Y usufkâr bir sevdada Mecnunla sınandı aşk.
L eyla hüzne susarken rengi kanar çöllerin.
A şk sabır bahçesinde açmasıdır güllerin…
§§§§§
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




PEK GÜZEL...USTACA...ve Akrostij...Yüreğinize sağlık
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta