Ah Leyla’m toprağın yağmura haset kaldığı gibi hasretim
Kavuşup toprağın yağmura doyduğu gibi doymak isterim
Yoksa, başka hiçbir şeyle bastırılamaz içimdeki o hislerim
Leylâ’m, yıllarca seninle yoğrulup, buharlaşmayı düşlerim
23.01.2003-01:23
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta