Sevdânın nârına yanmayan mecnun
Leylâ’nın hatrına gözyaşı silsin
Gözlerin her gece Leylâ’ya benzer
Görmeyen Leylâ’yı aşkı ne bilsin
İstesen kalbimin süveydâsından
Kurtarıp sesimi vaveylâsından
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bülbülüm ben güle cesaretim yok
Leylâyım, Leylâ’ya esaretim yok
Doğmasam günlere beşaretim yok
Yattığım o kara gilim ne bilsin
tebrik
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta