Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
NE LEYLAYA SIĞINMIŞ SAİR NE MECNUNA AŞK YAZILIRKEN AŞIKLAR ZİYAN EDİLMİŞ
kaleminize sağlık ne mecnunlar tükenir ne leylalar insan var oldukca
Yürek Usta olunca bir başka yazıyor kalem kah kan damlıyor şiirden kah ibreti alem oluyor tıpkı bu şiirde olduğu gibi saygılarımla
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta