Kendi Çölünde Kaybolan Bir Mecnunum Şimdi,
Kum Taneleri Kadar Aşıkmışım Ben Meğer,
Oyarım Bu Gözleri Affetmem İhaneti,
Leyla Varken O Anda Serap Görürsem Eğer.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Saygılar Bizden Sayın Abim .
Sevileni yücelten şık bir dörtlüktü...Saygılar sunuyorum...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta