Ruhumun çölünde dolaşan bu izler senin mi
Ya içimi paramparça eden bu gözler...
Sen misin kalbimin kapılarını zorlayan
Sonra da gelip başucumda ağlayan, Leyla!
Ey ruhumun pınarlarını kurutan kadın!
Yemyeşil vahalarımı tarumar eden
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Tebrik ediyor tam puan veriyorum cok guzel bir siir
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta