Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Cok guzel bir siir:) yureginize saglik Kaleminiz daim olsun
Yanmışlıktır inanmanın gölgesi
İnanmadır yanmışlığın simgesi
Allah tan başka yok ki kimsesi
Gönlüme dokunma dokunma Leyla
Ayrılığın dayanılmaz acısını, tatlı bir kabulleniş,tevekkül ve teslimeyetle Yaradan'a sığınma...Dizelerinizde bunu hissettim ve çok etkilendim bu harika şiirden..Çook çok güzeldi..Kaleminize, yüreğinize sağlık..Tam puanla kutluyorum.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta