Ey leyl-î ferim!
Ben ,senin yüreğine bir mum yakamazken ,
Sen, karanlık gecelerime süreyya ışığı,
Zifiri çökerken ruhuma ,
Özlem, heyûlâsı kaplarken benliğimi
Sen, asî huzme olup, karanlığıma süzülen.
Ben, ateşböceğinin cılız ışığı,
Mavi, maviydi gökyüzü
Bulutlar beyaz, beyazdı
Boşluğu ve üzüntüsü
İçinde ne garip yazdı...
Garip, güzel, sonra mahzun
Devamını Oku
Bulutlar beyaz, beyazdı
Boşluğu ve üzüntüsü
İçinde ne garip yazdı...
Garip, güzel, sonra mahzun




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta