İstanbul'dan İzmir'e denizin olduğu her yerde.
Paltomu içimdeki sessizliğe bir yorgan gibi Geçirsem sırtıma kanatlanıp gitmek istesem.
Bir şeyler fısıldasam gecenin koynuna, usulca, Aya, yıldızlara, o kayıp cümlelerime.
Hatta beni bağrına basan, yoldaşlarım olan,
Açık havada uyuyan sokak kedi ve köpeklerine.
Onlara yağmurun dilinden anlatsam seni belki, Havadan, sudan, düşen her yapraktan bahsetsem. Dinleseler beni, gözleriyle, yüreklerinin karanlık ışıltısıyla,
Bir ortak olsalar mırıldanmama.
ilk baxışda vuruldum,
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş
Devamını Oku
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta