İstanbul'dan İzmir'e denizin olduğu her yerde.
Paltomu içimdeki sessizliğe bir yorgan gibi Geçirsem sırtıma kanatlanıp gitmek istesem.
Bir şeyler fısıldasam gecenin koynuna, usulca, Aya, yıldızlara, o kayıp cümlelerime.
Hatta beni bağrına basan, yoldaşlarım olan,
Açık havada uyuyan sokak kedi ve köpeklerine.
Onlara yağmurun dilinden anlatsam seni belki, Havadan, sudan, düşen her yapraktan bahsetsem. Dinleseler beni, gözleriyle, yüreklerinin karanlık ışıltısıyla,
Bir ortak olsalar mırıldanmama.
Biz ne zaman içsek,
Köfte geç gelir
Ve oturur muhabbetin terkisine
Çıplak bir efkar sözcüğü
Biz ne zaman içsek,
Devamını Oku
Köfte geç gelir
Ve oturur muhabbetin terkisine
Çıplak bir efkar sözcüğü
Biz ne zaman içsek,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta