... o yaslandığın ağacın ıssızlığı... leydi arsenik... incelikli
yapraklarıyla o akasyanın... ve tükenmez kaygılarıyla...
dalgın bir kalbe vahyedilen gözyaşı... artık yok çare kendine
bir kapan olarak yaratıldığını kabullenmekten başka...
kimbilir orada dilsiz minyatürlere dönüşmeye başlayacağım
... ah leydi arsenik... ayaların habire bir elması solurken...
Ellerin neden soğuk,üşümüş müsün?
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış
Devamını Oku
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta