asyalı uzun soluğum
cennet atlarımın en kısrağı
okşayamazdım yelelerini
rüzgarda taranırken onlar
ellerim en titreşimli bir sevda vakti gibiydi
hafakanlar basardı seni andıkça gönlüm dilim
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta