Ey! eğildiğim kalemler!
Eğikliğime mevsimlerden hazan sunun!
Eşrefi için zulmünü kabullendiğim saatler!
Esrikliğimi yolsuzluğuma vurun...
Der ki âlem: âleminden bî haber
Yaşamadım ben,bühtana vurdum
I
Hüznüm; süngülü yalnızlıklara itilmiş bir Dersim gecesi,
açlığım; bir deri bir kemik,
sabrım; altı aylık unutulmuşluğuyla bir Bahçesaray'lı
ve korkum; yollarına sinmiş bir çakal
ya gidenler evin yolunu bir daha bulamazsa Anerka!
Devamını Oku
Hüznüm; süngülü yalnızlıklara itilmiş bir Dersim gecesi,
açlığım; bir deri bir kemik,
sabrım; altı aylık unutulmuşluğuyla bir Bahçesaray'lı
ve korkum; yollarına sinmiş bir çakal
ya gidenler evin yolunu bir daha bulamazsa Anerka!




Mü'min-i Kamil hiç bir kalemin ve kalem sahibin önünde eğilmez! O ancak ve ancak; kalemi yaratan ve ona yaz diye emreden Allah (cc)ın önünde eğilir!
Eşref olan saatler hiç kimseye zulmetmez şair! Zira o çok şerefli zamanların Rabbi Allah (cc)tır. O ise her türlü zulümden münezzehtir!
'ZAMANA TA'N EDİP SÖVMEYİNİZ! ZİRA ZAMAN DENEN ŞEY BEN'İM!'-HADSİ-İ KUDSİ-
Hayrlı kandiller.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta