Gülümsemen gibi mahzun bir şiir
Çağırır uzaktan belli belirsiz
Gecenin koynunda kulak kesilmiş
Gecenin koynunda şehir sessiz
O dev yalnızlik ansızın silinir
Kadim dostlar başbaşa vermişsiniz
Bir film gibi geçtim hayatından
Sonunu kestirebildigin bir film
Sonunu bilsen bile izledigin
Bir film yöneten yazan belli değil
Ne yer göstereni ne arası var
Yüreğim öksüz bir çocuk sen bu şehirden gideli
Usulca dizlerine başımı yasladığım
O çok sevdiğim geceler şimdi düşmandır bana
Pusu kurar hatıralar gecelerin koynuna
Halelenir gözlerimde uzun siyah kirpiklerin
Durmadan şiir damıtır narin beyaz ellerin
Kalbim kadar yakınsın yıldızlar kadar uzak
Yarım kalmış bir şiir söylenmemiş türkümsün
Ko kılıncın kınında gamzen eyleme tuzak
Kaygım can için değil özge bağın gülüsün
Gamze kılıncını çektin canım almak mı istersin
Nedir şu sînem üstüne yağdırdığın kirpikler
Bu yaralı bülbülün kanın almak mı istersin
Ne sîneler harab olsun ne gözüme yaşlar dolsun
Gel ey sultanım zulmetme yakışmaz senin şanına
Gece mi bana seni düşündüren
Yoksa mehtabın mı kanıma giren
Her gece neyin nesi bu serseri yağmurlar
Bilmem hayal miydi yoksa düş müydü
Binbir edayla geçip giden o yaz
Ki gözlerin bir bilinmez diyardı
Ellerinse ümitler kadar beyaz
Gün batarken ufku seyre dalardık
Sular tutuşurdu tekmil yanardı
Dokunursa saçlarına maziden uzanan bir el
Bil ki seni anıyorum
Sımsıkı ört pencereni girmesin hüzün içeri
Mehtab bu gece seni incitip üzemesin
Bil ki seni anıyorum
Bil ki yine uykusuzum
Ben yanmasam güzelliğin hikâye
Yar aşkı oku bende destan oldu
Ateş-i aşka kâr etmez meyhane
Ah-ü zârım işiten mestân oldu
Umudum bağladım zülfün teline
Yıktın gönül mülküm harab eyledin
Ummanlar şaştı şu çeşmim seline
Akıttın gözyaşım şarab eyledin
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!