Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Bir vakit sırça fanusta yaşadım, bir vakit camdan duvarlar, buzdan heykellerim vardı. Öyle üstü kapalı şiirler yazdım; tekrar okuyunca kendim bile yıl sonunda, ilk yazdığım anlama ulaşamadım. Kendine çok uzak olsa neyse insan, toplumuna, sevdasına, geçmişine çok uzak olunca gerçekleşiyor asıl yabancılaşma. En burada bellidir dediğim satır belki benim anladığım anlamdan bir gezegen uzaktır.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta