Yokla hakikat nabzını, dirimi ölümüsün?
Fikrin hiçliğin de, yavan aklın sürünsün,
Suya düşmüş hakikat, yansır gök yüzüne,
Fıtrat ta devasa delik, yara inmiş özüne,
İnsan üç beş damla kan, sıvalı toprak,
Akıl bencil, vicdan hor, merhamet korkak,
Aynada ağlayanlar, vicdan susturmak için,
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Ortalık leşten geçilmiyor zaten şair
ölmüşler de haberleri yok bazılarının
günümüze iyi göndermeydi
Tebrikle
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta