Ah lera, ince ruhlu ! Dağlar geceleri kapkara olur. Kurt ulur uzunca… sen ayın beyazlığına muhtaçken hiç tanımadığın kara bir bulut seni mahrum bırakır o beyazlıktan.
Ve düşmanın namlusu ensendeyken gözün çıkmış gibi ararsın meşe ağacının dalına astığın tüfeğini
Yağmur yağar sen ıslanırsın, yağmur yağar fişeklerin ıslanır; namlu soğur vadide esen rüzgar esintisinde.
Bir bir binlerce yıldırım düşer ardına. Sen yıldırım aydınlığında kurduğun patika yolları görmeye çalışırken ayağın takılır bir çakırdikeni köküne
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta