Biliyor musun, sırçadan bir kız çocuğu var içimde
Ve bir gün ayrıcalıklı girdin soğuk ve katı dünyama.
Bilmiyorsan bu makamda dans etmeyi yüreğimde
İncitme bu kırılgan ve narin kalbi, git ve bakma arkana.
Ne bir ses, ne bir ışık, gece karanlığı giyinmiş,
Sessiz bir bekleyişle, bir umut var yanan ellerimde.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta