Lenka yavaş in ücralarına bedenimin.
Ninniler söyle uyanmasın kutsanmış rahibeler.
Günahlarımı çıkar,üzülme acımaz tenim.
Lenka yalanlar söyle avut beni.
Köşe kapmacalar oynayalım sessiz kör karanlıkta...
Köşeme gel Lenka,arzuluyor dudaklarım.
Aman sessiz ol uyanmasın rahibeler,kıskanmasınlar şehvetimi....
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta