Beyoğlu’nda bir kış günü, rayların acı sesi
Tramvay camında bir adamın yorgun nefesi
Yıllar hiç acımamış, saçlarında beyazlar
Bir isim saklı içinde, kapanmayan yaralar
Birden zaman durur, gözleri takılır uzağa
Sokak lambasından bir siluet düşer sokağa
Bakakalırım giden geminin ardından;
Atamam kendimi denize, dünya güzel;
Serde erkeklik var, ağlayamam.
Devamını Oku
Atamam kendimi denize, dünya güzel;
Serde erkeklik var, ağlayamam.



