Kederlenmiştin gökyüzüne baktığında, o zamandı belkide ilk umutsuzluğa kapılışım...
Kalbi kırık artık meleğinin,
Ölmekte olan bir yıldızda onunla beraber yıkılmışım...
Lekelenmiş beyaz görünen kanatların,
Hep sessiz değildi vedaların , bazen kulakları sağır eden bir çığlıktı haykırışın...
Ruha batan hayal kırıklıkların,
Gönüldeki çiçekler nasıl dayansın kifayetsiz karakışın,
Hangi galaksidesin?
Denk gelme ihtimalimiz yüzde kaç?
Herşeyi unutup bir umuda mı tutunmalı , bu uzay boşluğunda...
Anlamsızlıklarla geçen bir hayat ,
Varoluşsal sancılarda kendimi buluyorum...
Hep böyle devam eder mi?
İnanki! bilmiyorum....
Kayıt Tarihi : 6.04.2026 14:10:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!