Sensiz yetim kalan bu şehri yadırgıyorum.
binalar, platolar, sınırlar değil
şüphe girdi aramıza,
hem de en belalısından.
Sendin, zerre olmayı göze aldığım
O deniz, o berrak su bendim oysa;
Sendin üzerimdeki leke; bira şişesi.
Girmeye yeltenme içimin dar sokaklarına
Tabelasız bir sokaktır öfkem, kaybolursun.
Düşlerime kadar indin, orada kaldın
çıkmayı da hiç düşünmedin.
Öyle imkansızsın ki, bin mateme bedelsin
yine de çabalarsam kendime beterini dilerim.
Kayıt Tarihi : 8.3.2026 03:03:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hikayesi:
"Öyle Kolaysa Bir Daha Yak" kitabımdan bir sayfa




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!