Leğenle Kayardık Karda

Leğen ters dönerdi avluda,
Kar diz boyu, yüzümüz ayaz.
Bir kahkaha düşerdi yokuştan,
Ardından biz, durmadan, korkusuz biraz.

Eldiven yok, dizler ıslak,
Anam kızar, biz yine kaçar.
Bir leğen, bir yokuş, bir çocukluk,
Dünya o an orada başlar.

Ayaz yanaklarımızı keserken,
İçimiz yaz gibi sıcaktı.
Meğer mutluluk bu kadarmış,
Bir leğen, birazda kar
Ve eve geç kalmaktı mutluluk