”kaaat helvaaa”
diye bir ses yankılandı mıydı sokakta
o vakit yapışırdım annemin yakasına
mırın kırın etse de önce
kocaman gülümserdi hevesimi görünce
laf aramızda pek yaraşırdı cömertlik
kıt kanaate alışkın ellerine
Çileyi koklayıp gül niyetine
Zindana girersen, beni de çağır.
Sabrı, kanaatı bal niyetine
Ekmeğe dürersen, beni de çağır.
Bazen iki dünya sığar içime
Devamını Oku
Zindana girersen, beni de çağır.
Sabrı, kanaatı bal niyetine
Ekmeğe dürersen, beni de çağır.
Bazen iki dünya sığar içime




…Çağrılı…
..………………….kimse bilmez
.…………………. hangi yara nereye kanar
sakınmaz dağ ateşi
orman uğultusundan /
iç yüzü yaladığında alev
kızıl gözlü yılan sefere çıkar /
dokunuşu dirim /
suskusu
intihar
can yırtar bir yangından
sıvaşan istir /
aşkı tamamlar...
yazgısıyla halleşen biri
iç sesinde saklar ağrısını /
haykırır kalbindeki hayvan:
-suç ortağım ol!
acıda suç ortağım
yakında
uzakta
aşkta
ıslığımın sesi çözsün dilini…
haykırır kâğıda Likurga’da içedönüş /
zar’ına bürünür ininde çoğalan
oralı bir zaman dörtnala çağırır:
acıyla büyür kendine dolanan yılan...
Nisan 2008 (ADA Dergisi, Sayı 10, 2008)
('ZERENZE - Likurga Susları', Hayal Yay. HAZİRAN 2009, Sayfa 34)
(Naime Erlaçin)
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta