Sonunda buldum;
Sen çocukluğumun leblebi tozu gibi kokuyorsun
O zaman da çeşit çeşit çikolata vardı, hatırlıyor musun?
Şemsiyelisini severdi çocuklar, birini de tüpten emiyorsun
Ama leblebi tozunun yeri başka, unutulmaz, unutamıyorsun
Genizime kaçsa da, tıkansam da tutku işte, vazgeçilmiyorsun...
gittiğim bütün hekimler aynı şeyleri söylediler
söz birliği etmişcesine
'aşk hastalığıdır bunun adı
ve çok sarsar insanı bu yaştan sonra'
Devamını Oku
söz birliği etmişcesine
'aşk hastalığıdır bunun adı
ve çok sarsar insanı bu yaştan sonra'




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta