Sonunda buldum;
Sen çocukluğumun leblebi tozu gibi kokuyorsun
O zaman da çeşit çeşit çikolata vardı, hatırlıyor musun?
Şemsiyelisini severdi çocuklar, birini de tüpten emiyorsun
Ama leblebi tozunun yeri başka, unutulmaz, unutamıyorsun
Genizime kaçsa da, tıkansam da tutku işte, vazgeçilmiyorsun...
Biliyorum ayıp ve mânasız
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki
Devamını Oku
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta