Kişinin kâr hanesinde kalan en büyük değerdir, hamd ve takva,
Kabre konulduğu zaman kendisi, olmasının ardından mevta.
Elinde kalan nedir ki kendisi sağken yaptıklarından başka,
İnsanlar onu kabre koyup, üstün örttüğünde kayayla taşla,
Hem övgüyle bahsettiklerinde yaptığı hayır ve hasenattan,
Ve parmaklarını ısırınca dönen kadınlar hüzünle giryan."
***
I
Hüznüm; süngülü yalnızlıklara itilmiş bir Dersim gecesi,
açlığım; bir deri bir kemik,
sabrım; altı aylık unutulmuşluğuyla bir Bahçesaray'lı
ve korkum; yollarına sinmiş bir çakal
ya gidenler evin yolunu bir daha bulamazsa Anerka!
Devamını Oku
Hüznüm; süngülü yalnızlıklara itilmiş bir Dersim gecesi,
açlığım; bir deri bir kemik,
sabrım; altı aylık unutulmuşluğuyla bir Bahçesaray'lı
ve korkum; yollarına sinmiş bir çakal
ya gidenler evin yolunu bir daha bulamazsa Anerka!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta