Lapa Lapa kar altında, ağlamak varya Afyon’da…
Lapa lapa yâr gönderir
Gözyaşlarına ak gelinlik giydirmiş bulutlar
Tabiat, kristal kuş tüyünden yorgan
Buğulu gözlerim göklerde
Büzük dudaklarım yürek tesellisinde
Toprak inzivada
Yorgunnn…
Yedi iklim dört bucak
Üstünü vatan edip
Altında diri yatanlar
Onlarda inzivada
Yorgunnn…
Dağları emirli
Anaları şiirli
Soğuğu kibirli
Bir diyarda;
Lapa lapa kar altında, ağlamak varya Afyon’da
Hüzün yansılar ak yorgan
Ben yokuş yürürüm
Topuklarım topladığı sudan gülle
Doğusu, batısı, daha neresi neresi…
Dip dibeler burda şanlı Reşat Beyleriyle
Fark eden ne
Ne çıktığımda üşürüm
Ne indiğimde yanarım
İki tepe arasındayım
Yelkenim acı zemheri
Sancımsa çok derinden
Bir demet şiir kaldı Çiğiltepe
Yurt sesleri ayakaltı Kocatepe
Davullar öter hep vatandan öte
Doyulmaz zorbalıklar beride…
Türküleri içli
Nesli cebirli
Eceli yürekli
Bir diyarda;
Lapa lapa kar altında, ağlamak varya Afyon’da
Onlar bir nokta
Ben virgül arada
Anlamazlar o başka! ..
04 Ekim 2014 - Afyonlu
Erdal KeskinKayıt Tarihi : 4.10.2014 14:06:00
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!