döşü yırtık harflerle sırnaşır acı
çığlıklardan taç yaptığında rüzgar
hesapsız savrulur ömür külü.
orospuların naklettiği sayrı gülüş.
çığlık senfonisinin eşiklikte unuttuğu melodi
hiç bir şey eskisi gibi değil artık
namus çağında değil insanlık
Şenlik dağıldı bir acı yel kaldı bahçede yalnız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Devamını Oku
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız




've belimde kardeş kuşağı
ben, ebem kuşağının altında
gözlerimi yumdum
yudum kirpiklerimi
istediğin yerden kaç
yaktım ikindileri
'nasılsın' der mi serçeler
bilmiyorum
ve artık anlıyor gibiyim
ölülerin gülümsemesini...
...'
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta