döşü yırtık harflerle sırnaşır acı
çığlıklardan taç yaptığında rüzgar
hesapsız savrulur ömür külü.
orospuların naklettiği sayrı gülüş.
çığlık senfonisinin eşiklikte unuttuğu melodi
hiç bir şey eskisi gibi değil artık
namus çağında değil insanlık
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




've belimde kardeş kuşağı
ben, ebem kuşağının altında
gözlerimi yumdum
yudum kirpiklerimi
istediğin yerden kaç
yaktım ikindileri
'nasılsın' der mi serçeler
bilmiyorum
ve artık anlıyor gibiyim
ölülerin gülümsemesini...
...'
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta