Bu lanet bir kader, sarmış beni karanlıkla.
Umutsuz ve yorgun, yolları arşınlarken bir başıma.
Her adımda bir yara, her nefeste bir çile.
Yıkıcı kederlerle dolu, sonsuz gibi gelen bu virane bile.
Gözlerimdeki yaşlar kurumaz, yüreğimdeki ağıt dinmez.
Karanlığın içinde kaybolurken, umutlar da tükenir, gider, gönül feri.
İçimi ezer delice bir cesaret
görünmez bir el kilitler kapılarımı,
miskinliğimden değil bu minnet
çaresizim seni sevdiğimi söyleyemem.
Dilsizim.
Devamını Oku
görünmez bir el kilitler kapılarımı,
miskinliğimden değil bu minnet
çaresizim seni sevdiğimi söyleyemem.
Dilsizim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta