bir lamba direğinde şiirler yazdım sana,
garipti, adı yoktu, sonsuzdu...
bir gece ansızın geldin karanlığın içinden,
yorgundun ve ıslanmış gibiydin..
kuru yaz gecesinde yağmuru hissettirdin..
durdun, baktın, sustun ve gittin,
geceyi arkanda, beni de içinde bırakarak..
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




İNSAN isteyince mükemmel şeyler yapabiliyor bu şiirde omükemmeller arasında bence, devamını bekleriz...
çok sağolun...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta