Suskun,
Mor bir bulantı.
Kavisinde keşvetti kendini,
Noktalarda bulduğu
Hayyamın ayak izleri.
Ateşe kavuştu, odunu oduna sürttüğünde.
Çağı yadsıdı, adsız zamanlarında.
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
