Ben tenha köşelerde, boynu bükük laleyim,
Tanrı’nın hükmü buymuş, onun için böyleyim.
Hani bana ağlayıp, yaşlar döken Afrodit,
O da Adonis’ini, unutmuş ne bileyim.
27 Şubat 2007 – Salı / İzmir
Yola düşen gölgemin,
Yorgun, yol arkadaşıdır ömrüm...
Ve insan öykülerinin,
Raslantılı sularında, seyreden bir gezginim.
Rüyamda gördüğüm, umutsuz kadın,
Devamını Oku
Yorgun, yol arkadaşıdır ömrüm...
Ve insan öykülerinin,
Raslantılı sularında, seyreden bir gezginim.
Rüyamda gördüğüm, umutsuz kadın,




açsın gönül bahçende güllerin
ol dertlere derman dilerim,
yüreğin dert görmesin saygılarımla
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta