Lal olmuş kelimeler Şiiri - Andelip Andelip

İnce bir çizgi çektim, hasretin paklığına,
Gözümden yaş akarken, gönlüm kaldı bu gece.
Şiirimde mısralar, katlandı yokluğuna,
Düşünürken maziyi, zaman doldu bu gece.

Geceler sus - pus şimdi, yıldızlar küskün bana,
Gündüzler ağır ağır, sensiz gider her yana.
Yırtılmış resmin ile, dalarken hatırana,
Kokunu alamadan, sabah oldu bu gece.

Kırılmış aynalarda, parça parça bendesin,
Hangi köşeye baksam, gözümün içindesin.
Yürüdüğüm yollarda, bir aşkın peşindesin,
Sen gidince bahçemde, güller soldu bu gece.

Bir adın yankılanır, boşlukta hiç durmadan,
Kalbim çağırır seni, usanmadan, yormadan.
Lal olmuş kelimeler, ne söyler ki, kırmadan,
Varlığınla yüreğim, huzur buldu bu gece.

Bir resmin var duvarda, suskun mahzun bakmakta,
Ruhumun kıyısına, sessiz sessiz akmakta,
Bir umut var kalbimde, hâlâ seni çekmekte,
Gönlümdeki yangınlar, sana yoldu bu gece.

Sükûtun perde oldu, sesine hasret kulak,
Yolların hatırası, şaha kalkmış bir burak.
Bir mendil bıraktın ya, kokunla yanar toprak,
Rengarenk hayallerim, düşe daldı bu gece.

Bir dua ettim yine, aşkınla yanmak için,
Gözlerim perde perde, gönlümü sunmak için,
Yalnızlık semasında, adını anmak için,
Rüzgârınla titreyen, kalbim güldü bu gece.

...andelip...