Acıların çocuğu olarak büyütülmüş vaziyet-i ahvale sürülmüş birkaç çocuk kırıntısından ibaret kalmış şehir mahalleleri,
Ben acınası mahallenin kederli Arnavut kaldırımlı sokaklarına sürülen kenarı ince çöp kovasının yanı başında
Ve ben aynı kahvaltı sofrasına uyandırılmış karamsar genç...
Üç beş sokak çocuğu birleşiminden oluşmuş mahalle takımlarından japon kale oyuncuları çıkardı zamanında,
Kaybolmuş hüzünlü bir gün batımına nazır eve dönülürdü
Birtakım nezaketten yoksun sıradışı küfürler edilirdi,
Kaf önce hafif hafif düşüyorsun sonra
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda
Devamını Oku
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta