Acıların çocuğu olarak büyütülmüş vaziyet-i ahvale sürülmüş birkaç çocuk kırıntısından ibaret kalmış şehir mahalleleri,
Ben acınası mahallenin kederli Arnavut kaldırımlı sokaklarına sürülen kenarı ince çöp kovasının yanı başında
Ve ben aynı kahvaltı sofrasına uyandırılmış karamsar genç...
Üç beş sokak çocuğu birleşiminden oluşmuş mahalle takımlarından japon kale oyuncuları çıkardı zamanında,
Kaybolmuş hüzünlü bir gün batımına nazır eve dönülürdü
Birtakım nezaketten yoksun sıradışı küfürler edilirdi,
Bir inadım kaldı eskiyip değişmeyen,
Bir de kahrolası gururum.
Kelepir bir hayatla, ucube bir dünya arasında
Gidip gelen eski bir taka misali yaşarım, yaşamaksa
Zaten karanlık geceler misâli bahtım
Devamını Oku
Bir de kahrolası gururum.
Kelepir bir hayatla, ucube bir dünya arasında
Gidip gelen eski bir taka misali yaşarım, yaşamaksa
Zaten karanlık geceler misâli bahtım




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta