Sevdiğini kaybetmenin en insafsız olanıdır
O kişinin artık O olmadığını görmek.
Belki zaman girmiştir kanına belki de başka biri.
Karşındadır, yaklaşırsın ve camdan bir duvara çarparsın.
Tırmanmakla aşılmayan hiç bir güçle parçalanmayan bir duvardır bu.
Bakışlarındaki soğuklukla yarışamaz hiç bır ayaz
Üşürsün ona baktığında
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta