Ezilmiş bir karınca düşün.
Kanatları koparılmış bir kelebek.
Yada sapanla vurulmuş bir kuş.
Yüreğin sızlıyorsa, işte o noktadayım.
Konuşuyor da sesini duyuramıyorsan.
Ne kuşlara, ne papatyalara, ne insanlara.
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta