Lailahe İllallah Şiiri - Osman Bulut

Kimi başka şeyler kabul etse de,
Kâinatı yaratan bir Allah var.
Deme “rahat etsek bunlar bitse de”
Beyaz var ki karşısında siyah var.

Ebu cehil tamamlasa da turu,
Yenileri dolduruyor parkuru.
Lakin hâlâ parlar İslam'ın nuru,
Her geceden sonra illa sabah var.

Demiyirsan; "La ilahe illallah'
Diyene saygı duy agâh ol agâh.
Akla hiç gelmiyor başka bir izah,
İşin gerisinde başka tezgâh var.

İnsan; ne kaybeder kabul edince,
Ne kazanır ayrı dava güdünce!
Bu diyardan o diyara gidince,
Görür nice pişman olmuş ervah var.

Koşar durur ona buna hizmete,
Ücret alır layık görür hürmete.
Kendine sunulan bunca nimete,
Bir kez şükür yok da bolca iştah var.

Gül de geç güneşe kurşun sıkana,
Lanet olsun de dalgana, şakana.
Sözümüz yok dine soğuk bakana,
Onun ötesinde niye ikrah var.

Kindi için ister sonsuz hürriyet,
Ne bir fert umrunda ne de cemiyet.
Taşıyor sanırsın üstün meziyet
Oysa sağda solda nice meddah var.

Ey insan ne evren, ne sen bakisin,
Niye bu hayatla sıkı fıkısın?
Etten ve kemikten öte nekisin,
Gel göster elinde hangi silah var.

Kimisinin aklı fikri ta kafta (!)
Alt etmek ne mümkün onları lafta!
Bildiğini okusun bu tarafta,
O tarafta terbiye var, ıslah var

Evvel de çok oldu ileri giden,
Âlemleri Yaratana kin güden.
“Esas Allah onlarla alay eden”
Ne bilsinler mizah içre mizah var.

Çok mevzu bulursun harcasan çaba,
Amaç niyet başka mıdır acaba?
Yürü dokunmadan dine kitaba,
Bak önünde yüzlerce güzergâh var.

Bin beş yüz yıl önce buyurmuş Mevlam,
Son kitaptır Kur'an, son dindir İslam,
Bu cüretin arkasında hem reklam,
Hem nefsani hem şeytani tamah var.

Yakalanıp şan şöhret marazına
Değerleri meze etme sazına,
Osman gelme der kimsenin gazına,
Bu alkışın sonunda bir eyvah var.
11.07.2026 Şirinevler İstanbul