kabartmadır gözyaşlarım,
ben o lahitteki ağlayan kadınım...
mendilim taştandır, kimse bilmez gizimi,
ölülere aşığım;
her gömülen sen,
o lahitteki ağlayan kadınım ben...
Her şey güzeldi bir zaman, çok önce
Şehirler, insanlar, güneş deniz
Mutluluğumu görebilirdiniz
Çökmeseydi içime bu son gece




gömülü körpe düşlerim kuytuna,
uykusuna daldığım rüyam,
anlık buluşlarım,
yitiğim, yiğidim, kahramanım,
toprak oluşunu izlediğim şu anda
her lahitte ağlayan kadınım...
etkileyici ve nefis bir çalışma...
selamlarımla kutlarım...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta