Yaşamadığını yazmaz demişti şair.
Ustam diyemem lakin ustaymıştı
Mıh gibi çakmıştı işte dört kelimeyi beynime.
Kafatasımda çürüyen kemikleri hissediyorum.
Çünkü artık yaşamıyorum usta.
Yaşadığım boşluk, tarifsiz boşluk..
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Ekrem ah Ekrem...
Kardeşim Ekrem...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta