Bavulun elinde, ayağın yolda.
Bir oğlun sağında, diğeri solda.
Bırakıp giderken, beni bu halda.
-çok özle; diyorsun, lafı mı olur.
Yağmurlar vurursa, tıp tıp damlara
Efkara tutuşup, dalma gamlara
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Güzel bir şiir fahrettin abimdende dinledim...
Tebrikler...
Saygılarımla....
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta