İnsan kendini yalnız hissediyorsa, etrafında ki kalabalığın hiç bir önemi yoktur.
Onlar sadece kuru kalabalıktır, laf-ı güzaf edip sizi biraz daha oyalayıp yalnızlaştırmak için her şeyi yapar fakat size sizin olanı vermezler... " Kendinizi"
Ne zaman yalnız kalmaktan korksanız o zaman hepsi intihar eder ne zaman yalnızlığa gerçekten çok ihtiyacınız olur o vakitte hepsi acı çeken bir ruh gibi diriliverir.
Her insan biraz yalnızdır derler sanırım istisnalar kaideyi bozmuyordu, ben baştan ayağa yalnızım..
Bu yüzden, her gece Uyumayıp içimi çürütürüm ben...
İsimsiz, sorgusuz bir aşkın solgun mısraları
Tümcelerimde boğulan
Surların ihtilal geceleri
Göz kırpıyor Mezopotamya'nın ıslak güneşine
Sırtımda yüzyıldan kalma yanıklara
Devamını Oku
Tümcelerimde boğulan
Surların ihtilal geceleri
Göz kırpıyor Mezopotamya'nın ıslak güneşine
Sırtımda yüzyıldan kalma yanıklara




Malesef öyle ne duygu ve düşünce değerli değil artık.. her yanımızda koca bir yalnızlık
bazen insan yalnızlığınıda sevmeli. günümüzde yalnızlık çağın vebası gibi gittikçe artıyor hırs, öfke bencillik, kibir, şöhret sevdası maddi dünyanın yaşayan ruhlarını böyle çürütüyor.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta