Peşpeşe gidilmemiş yollardı onlar.
Bağrı yanık çilekeş hüzünlerin kabarttığı..
Dev dalgalar ötesi,
Maymunlar çığlığı..
Velev ki, velev ki, velev ki..
Velevsiz urların
Safahat bahçelerinin,
Cumbalı kameriyelerinde..
Derlerdi ki,
“ Yarınlar bizim… “.. Ama,
Olabilecek yarınları hiç olmadı!
Mümkün olmayan mümkünsüzlüklerin,
Hayalleri peşinde koşturup durdular.
Öküzün boynuzunda kıvrandılar..
Kıvrandıkça battılar, battılar..
“ Yarınları düşünmek “, hep acıttı..
Ve, acı çekmemek için,
Bu, günlerine gözlerini yumdular..
Derin bir uykuydu onlarınki, tarifsiz..
Beyaz çarmıha gerilmiş direnişlerdi..
Bir Lades e tav oldular..
Semin Yapar
Semin YaparKayıt Tarihi : 4.4.2016 17:18:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!