Çocukluktu…
Avuçlarımız küçücük, dünyamız kocamandı.
Bir kemik kırılırdı sofrada,
bizim içimizde bir oyun başlardı:
“Lades… aklımda!”
Ne kadar saf bir söz…
Beni görünce kaçma ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Saklananıp beni süzme ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Tenhalarda bir gölgeyim
Devamını Oku
Ceylan ben seni vuramam
Saklananıp beni süzme ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Tenhalarda bir gölgeyim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta